Znaczenie kontrolowania wilgoci w budynkach

Wilgoć to najczęściej występująca patologia w budynkach, większość z nich jest spowodowana kondensacją. Z tego względu, kontrolowanie wilgoci jest bardzo ważnym czynnikiem w budownictwie.

Znaczenie kontrolowania wilgoci w budynkach

 

Czym jest upływ pary wodnej?

W czasie zimy, powietrze wewnątrz budynków ma o wiele wyższe ciśnienie pary wodnej niż to na zewnątrz.Ta różnica ciśnień pary wodnej powoduje jej korzystne przedostawanie się poprzez okrycie budynku, ponieważ przyczynia się ono do zwiększenia zdrowotności powietrza wewnątrz oraz do trwałości pokrycia budynku.

Mimo wszystko, należy kontrolować intensywność tego procesu, ponieważ nadmierny przepływ pary mógłby spowodować kondensacje powierzchniowe lub międzywarstwowe w którymś wewnętrznym punkcie okrycia. To mogłoby przyczynić się do pogorszenia jego stanu, do pogorszenia stanu przylegających do okrycia materiałów oraz do namnożenia się mikroorganizmów i pleśni.

 

Typy wilgoci

Wyróżniamy następujące typy wilgoci spowodowanej skraplaniem:

  • Kondensacja powierzchniowa wewnętrzna:

Powstaje kiedy temperatura powierzchni wewnątrz budynku jest niższa od temperatury rosy. Najbardziej rzucająca się w oczy przyczyna to duża produkcja pary w łazienkach i kuchniach, lub szczelność szyb w oknach. Podstawowym objawem tej sytuacji jest tworzenie się kropel. Mimo wszystko, może to wystąpić również w pomieszczeniach gdzie produkcja pary wodnej jest średnia, a wykończenia powierzchni bardziej porowate, jak na przykład sypialnie lub salony. W takim przypadku, najczęstszą przyczyną jest niewystarczająca izolacja okrycia budynku, a przede wszystkim, występowanie mostków cieplnych.

  • Kondensacja międzywarstwowa:

Powstaje ona kiedy proces fizyczny ma miejsce w jakimś punkcie wnętrza okrycia budynku. Ten drugi rodzaj skraplania zależy nie tylko od przepływu pary wodnej przez cały mur i od gradientu jego temperatury, ale także, od składu samego okrycia budynku, rozłożenia poszczególnych jego warstw, od przepuszczalności pary wodnej każdej z warstw, oraz od zdolności izolacyjnej.

Kondensacja międzywarstwowa i wewnętrzna może pojawić się równocześnie, ponieważ część pary wodnej przemieszcza się z wnętrza na zewnątrz, mimo że skroplenie pary wodnej na powierzchni wewnętrznej okrycia budynku już nastąpiło.

 

POBIERZ. Najważniejsze aspekty do wzięcia pod uwagę przy wyborze izolacji dla budynku

 

Co jest na temat kondensacji?

Kondensacje międzywarstwowe mogące powstać w pokrywie budynku i na ścianach działowych wewnętrznych składających się na termiczną przegrodę zewnętrzną budynku nie mogą powodować znaczących strat w jego wydajności termicznej ani stanowić ryzyka degradacji lub skrócenia okresu jego eksploatacji. Co więcej, maksymalna kondensacja skumulowana w okresie roku nie może być wyższa od dopuszczalnej ilości parowania w tym samym okresie.

Wynika to z faktu, że wilgotna izolacja termiczna w czasie zimy będzie gorzej pełnić swoją funkcję zapobiegania utraty ciepła, mimo że latem wilgoć zostanie wyeliminowana.

Poza tym, wilgotna izolacja termiczna zwiększa swoją masę, co prowadzi do ryzyka powstania szkód spowodowanych odwarstwianiem lub odklejaniem. Im bardziej wilgotny staje się materiał izolujący, tym bardziej traci swoje właściwości izolacyjne, w związku z czym ilość skroplonej wody coraz bardziej rośnie, pogarszając sytuację.

Pojawia się potrzeba instalacji solidnej izolacji termicznej w celu zagwarantowania wydajności energetycznej budynku przez cały okres jego użyteczności.

 

Znaczenie kontrolowania wilgoci w budynkach

 

Poliuretan projektowany 

Poliuretan projektowany działa jak membrana regulująca wilgoć, ponieważ jest nieprzepuszczalny dla wodyprzepuszczalny dla pary wodnej.

Stopień przepuszczalności pary wodnej można zredukować zwiększając gęstość pianki. W taki sposób, w każdych warunkach klimatycznych możliwe jest dopasowanie właściwego poziomu izolacyjności na przepływ pary wodnej w celu uniknięcia skraplania i uzyskania maksymalnego przepływu pary.

Wartości charakteryzujące izolacyjność pary wodnej to: współczynnik bezwymiarowy izolacyjności dyfuzji pary wodnej MU (W), lub, izolacyjność w stosunku do dyfuzji pary wodnej.

W przypadku poliuretanu projektowanego, o gęstościach pomiędzy 30 i 60 kg/m³, izolacyjność transmisji pary wilgoci waha się pomiędzy 330 i 825 MN·s/g·m. To znaczy, współczynnik izolacyjności dyfuzji pary wodnej, W, pomiędzy 60 i 150.

 

Kiedy należy zastosować barierę na parę z poliuretanu projektowanego?

W przypadku zastosowań gdzie obecny jest bardzo odporny element na przepływ pary wodnej z zimnej strony okrycia budynku, istnieje większe ryzyko kondensacji wewnątrz systemu izolacyjnego. Taka sytuacja może pojawić się w przypadku pianki poliuretanowej podczas projektowania ze strony zewnętrznej okrycia z metalowej blachy, lub na przykład podczas nakładania na piankę warstwy bitumicznej na przegrodzie zewnętrznej. W takich przypadkach konieczne jest wprowadzenie bariery na parę pomiędzy ciepłą warstwą a pianką poliuretanową.

Najodpowiedniejszymi barierami na parę są bariery in situ, jak na przykład emulsje bitumiczne, ponieważ są chemicznie kompatybilne z poliuretanem oraz mają zalety przyczepności i ciągłości gwarantując kontrolę wilgoci w budynkach.

 

POBIERZ. Najważniejsze aspekty do wzięcia pod uwagę przy wyborze izolacji dla budynku

ARTYKUŁ MIESIĄCA

 
Equipos-de-proteccion-biológica-ventajas-del-poliuretano

Sprzęt ochrony biologicznej: zalety poliuretanu

Poliuretan jest często stosowany do produkcji sprzętu ochrony biologicznej. Jest on wytrzymałą, trwałą i bezpieczną przed niebezpiecznymi substancjami.
 
PL - SEGUIR LEYENDO

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE

Wykonaj wyszukiwanie

    Pobierz katalog
    Nueva llamada a la acción

    ZAPISZ SIĘ DO BLOGU